مطلبي كه قرار بود به آن بپردازم علت حضور درخشان يك دهه اي مارسلو نگرائو در رويدادهاي معتبر جهاني- پس از ظهور در مسابقات نوجوانان جهان در دبي 1989 است و عدم پيشرفت ابراهيم سن سبلي (هرچند نامبرده در عرصه هاي داخلي چندسالي حضور داشت.)
بحث بسيار مفصل است و در بسياري زوايا در صورت ابراز غيرقابل درج. اما به هرحال مساله اي است كه بايد تا حد رد نشدن از خطوط قرمز بدان پرداخته شود، چراكه در ابتدا بحث اخلاقيات مطرح است و در صورت توجه بدان متضمن پيشرفت واليبال ايران عزيز در سطوح معتبر بين المللي و بالاخص جهاني است. مساله اي كه مي خواهم بدان بپردازم موضوع صغرسني است.
زماني كه اخبار ورزشي از دوپينگ ورزشكاري سخن به ميان مي آورد بدترين عناوين نظير حركت ناجوانمردانه و تحقيرآميزترين نگاهه توسط عامه مردم گسيل فرد خاطي يا سهواً خاطي مي شود. در ناجوانمردانه بودن دوپينگ ترديدي نيست، ولي بايد اين را نيز درنظر داشت كه برخي ورزشكاران ناخواسته و نادانسته اسير اين عمل غيرورزشي مي شوند. بنابر دلايلي نظير ناآگاهي پزشك، يا آلوده ساختن غذاي ورزشكار به موادنيروزا يا مواردي مشابه است كه گاها وي را در معرض نابودي از نظر روحي، رواني و بعضا محو از دنياي قهرماني قرار مي دهد. در زشتي دوپينگ ترديدي نيست و مجازات حق ورزشكار خاطي است اما در مورد مساله صغر سني چه بايد گفت؟ تجليل؟ تكريم؟ الگو براي بقيه؟
چيزي كه باعث شد نگرائو و امثال وي بر آسمان واليبال جهان بدرخشند صداقت و درستي بوده است. بسياري از به اصطلاح افتخاراتي كه در واليبال ايران در رده هاي پايه( نوجوانان و جوانان) به دست آمده حاصل شناسنامه هاي دگرگون شده خيلي از اين بازيكنان بوده است كه البته در اين ميان بوده اند بازيكناني كه با شرافت پاي به عرصه ورزش نهاده و پيشرفت كرده اند. نكته اينجاست كه آيا متوليان اين رشته از اين پديده شوم و بسيار زشت بي خبرند؟ نه بي خبر نيستند. وارد شدن به جزييات دربردارنده مخاطراتي است كه بنده دوست ندارم شما دوست عزيز را به دردسر بيندازم. فقط اين جمله را بين شاگردانتان رواج دهيد: " صغرسني حتي از دوپينگ هم زشت تر است." چون ممكن است ريشه پيشرفت بسياري از نوجوانان مستعد را چه در داخل و چه خارج بسوزاند. صغر سني عملي است كه 100 درصد دانسته انجام مي شود.

 

ارسالي از دوست عزيز فريدون